هفتمین نشست انشا و نویسندگی ویژه سردبیران، مدیران مسئول و اعضای فعال نشریات دانشجویی استانهای البرز و تهران توسط اداره نشریات دانشجویی سازمان مرکزی، در سالن شهید باهنر سازمان مرکزی دانشگاه فرهنگیان برگزار گردید. این نشست با عنوان هم اندیشی «معلم، رسانه، نوشتن » برگزار شد. در ادامه متن سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین، عابدی، مشاور فرهنگی ریاست دانشگاه فرهنگیان را میخوانید.
بسم الله الرحمن الرحیم
«ن وَالقِلم وَ ما یَسطرون» قسم به قلم و به آنچه می نویسد.
«اَلُم ذلکَ الکِتاب لا ریبَ فیه » کتاب یعنی نوشته شده، وقتی نام قرآن را کتاب می گذارند، یعنی رابطه ی بین آسمان و زمین با نوشتن برقرار می شود. این رابطه می توانست به شکل های دیگری نیز اتفاق بیتد اما از طریق نوشتن ایجاد شده پس این موضوع اهمیت نوشتن را برای ما روشن می سازد. چرا قرآن کریم به قلم و به نوشته در کنار هم و باهم قسم خورده؟ زیرا قرآن کریم میخواهد بگوید قلم هایی که به نوشتن نمی رسند ارزش ندارند، قلم های ساکت بی ارزش اند. پس کسانی که قلم دارند وظیفه ی نوشتن دارند. باید بنویسند و فعال باشند. امام علی (ع) می فرمایند «کتابَ المَرء مِعیار فَضله » از آنجایی که کتاب یعنی نوشتن، پس نوشتار هر فرد، می تواند معیار و نشانه ی فرزانگی و عالم بودن و دانشمند بودن او باشد.
آیا هر قلم و هر نوشته ای ارزشمند و مقدس است که خدا به آن قسم بخورد؟ قرآن کریم می فرماید بخوان بِاسمِ رَبک، هر خواندنی، هر سوادی و هر نوشتاری اگر جهتش رب تو باشد ارزشمند و مقدس می شود. در قلم و ما یسطرون هم همین است، اگر قلم در جهت خدمت به مردم باشد، در جهت خداباوری و خدایی باشد و در جهت رتقای فرهنگ و علم و اقتصاد جامعه باشد و در نهایت اگر جهتش خدایی باشد مقدس می شود و الا قلم هایی وجود دارند که مانند بمب اتم، مخرب هستند و بنا نیست که قرآن بخواهد به آن قلم قسم بخورد. روایتی از پیامبر (ص) آمده که در قیامت صاحبان قلم را در صندوقچه ای می گذارند قفل های آتشین بر آن صندوق می زنند سپس قلم های آنان و نوشته هایشان بررسی می شود. اگر قلم او در جهت طاعت الله بود که او به بهشت وارد می شود اما اگر قلمش در جهت معصیت الله بود او را به جهنم پرت می کنند و رسیدن او به قعر جهنم70 سال طول می کشد.
پس روشن و واضح است که خداوند متعال برای قلم و نوشتن ارزش قائل شده و این استعدادی را که خدا به ما داده را باید قدر بدانیم و در جهت درست از آن استفاده کنیم، وقتی حقی ضایع می شود از قلم مان برای رساندن حق، به حق دار استفاده کنیم، اگر احساس کردیم در حوزه ی فرهنگی، علمی، اجتماعی و… انحرافی وجود دارد قلمهای ما مسئول است.
باید قلم ها بِاسِمِ َرَبَک بشود و در مسیر خدمت به مردم قرار بگیرد. قلم های منفعت طلبانه را باید شکست زیرا چنین قلمی نه در قرآن و نه در روایات و نه توسط عقل تأیید می شود. قلم اگر حر شد و آزادی به دست آورد ارزشمند می شود.
قلم دانشجو نیز باید صدای دانشجو باشد، قلمهای دانشجویی نباید صدای جریان کاسب کارانه باشد، قلم دانشجو باید حق طلبانه و عدالت طلبانه باشد .
فعالان نشریات دانشجویی باید قلم شان در خدمت ارزش های انقلاب باشد، قلم شان باید در خدمت تعالی دانشگاه فرهنگیان باشد، قلم شان در راستای تربیت سرمایه های انسانی باشد. پس کسانی که خدا نعمت نوشتن را در اختیار آنها قرار داده، مسئولیتهایی دارند و باید با ظرفیتی که دارند در جهت بِاسم رَبک و سربلندی جامعه اسلامی و دانشگاه فرهنگیان حرکت کنند.
نشریه نبض سخن، شماره 2 و 3 سال 97
